หลังจากที่พึ่งกลับมาจากทริปไปเทียวภาคเหนือ ก็มีเวลาพักประมาณ 4 วัน ก่อนที่จะออกเดินทางไปสิงคโปร์ ก็เลยพักผ่อนเต็มที่ด้วยการไปเตะบอลก่อนไป >_<  มันพัก
ยังไงล่ะนี่เอาน่ะถือว่าวอร์มร่างกายให้แข็งแรงก่อนไปเดินตะลุยสิงคโปร์
         ก่อนวันเดินทางก็นอนไม่หลับตามปกติ แต่ไม่ใช่เพราะว่าตื่นเต้นหรอกนะ แต่ดันไม่เจียมตัวไปดื่มกาแฟเข้า ( จริงๆแล้วดูดไปสองสามอึกเอง )  กว่าจะนอนหลับก็เกือบ
เที่ยงคืน วันอาทิตย์ก็ตื่นมเวลาประมาณตีสี่ครึ่ง ก็อาบน้ำ แต่งตัว เช็คของให้เรียบร้อย แล้วก็เรียกแท็กซี่ไปที่สนามบิน
         ถึงสนามบินประมาณ 6 โมงกว่าๆ ก็เข้าไปเช็คอิน แต่ดันไม่เจียมตัว ไปยืนรอเช็คอินช่อง First Class ( ไม่เคยนี่หว่า ) หลังจากพนักงานมองหน้าก็ถามว่า First Class
จริงหรอ เลยรู้ตัว 55+ เดินไปเช็คอิน ตรง Economy Class  พอเช็คอินเสร็จ ก็จะให้ใบมาสองใบ ใบหนึ่งเป็นใบที่ต้องกรอกเพื่อไปยื่นตอนต่อไป เรียกว่า Thai Immigration
Bureau หรือใบ ตม. นั่นแหล่ะ การกรอกก็ไม่ยากอะไร กรอกตาม passport หมดเลย  ถึงไหนแล้วนะ อ้อ พอเช็คอินเสร็จ ก็เดินเข้าไปข้างในเพื่อไปเข้าแถวรอตรวจใบ ตม.
แถวยาวพอสมควรเหมือนกัน ดังนั้นใครจะเดินทางไป ตปท ก็ไปล่วงหน้านานๆหน่อยก็ดีนะครับ  ตอนตรวจก็จะมีให้มองกล้องถ่ายรูปนิดหน่อย ถ้าไม่มีปัญหาอะไร ก็จะผ่านเข้า
ไปด้านใน         

สนามบินที่นี่นับว่าหรูดีทีเดียว จัดตกแต่งได้สวยงาม พอลงจากเครื่องเสร็จก็เดินไปเรื่อยๆตามป้าย ไปตรง Departure ก็ต้องกรอกใบอีกใบนึงที่ได้มาตอน check in เป็นใบสีแดงๆ ใครลืมเอามาตอนเช็คอิน ที่นี่ก็มีให้หยิบครับ ก็กรอก แล้วก็ไปยื่น เหมือนตอนตรวจใบ ตม. ที่ไทย ก็ไม่มีปัญหาอะไร      เสร็จแล้วก็ไปรอรับกระเป๋า พี่เบิร์ดได้กระเป๋าก่อน เลยเดินไปหาเพื่อนที่นัดมารับ เหลือเรากับพี่บิ๊ก สักพักกระเป๋า ของพี่บิ๊กก็มาเหมือนกัน เหลือเราคนสุดท้าย ตอนนั้นคิดในใจว่า เกิดมันไม่มาจะทำยังไงดีเนี่ย แต่ก็คงไม่หรอก พึ่ง เดินทางครั้งแรกจะไปแจ็คพ็อทอะไรขนาดนั้น แต่... อะไรก็เกิดขึ้นได้ครับพี่น้อง กระเป๋ามันไม่ยอมมา แย่ล่ะสิ พี่บิ๊กก็ เดินไปถามพนักงานให้ พนักงานก็บอกให้เราตามเขาไป ( อ่านไว้นะครับ เผื่อเกิดเหตุการณ์อย่างเรา )  ก็เข้าไปในห้อง พบว่า flight นี้กระเป๋าหายไปถึงสามใบ เฮ้อ อะไรกันเนี่ย ไปถึงก็พ่นๆอังกฤษแบบงูๆ ปลาๆ ใส่พนักงาน " I have a problem with my luggage. It didn't come out. Could you please check ? "  พนักงานก็ถามๆชื่อ กับรหัสเที่ยวบิน สักพักเขาก็บอกว่า มันจะมากับเที่ยวต่อไป ตอนบ่ายสามโมง  อ้อ ลืมบอกว่าเราถึงสิงคโปร์ตอน สิบเอ็ดโมง กระเป๋ามาบ่ายสาม โอ้ ทำไงดีล่ะเนี่ย พอกำลังจะถาม เขาก็บอกว่า เดี๋ยวจะไปส่งให้ที่โรงแรม อ้อ.. ค่อยโอเคหน่อย แต่ก็ถามย้ำอีกทีเพื่อความแน่ใจ " It is just delayed not lost, right ? "  พนักงานก็ บอกว่าแค่ดีเลย์ เอาวะ ก็กรอกๆๆไป เขาก็ให้กระเป๋าปลอบใจมาใบนึง เป็นชุดเครื่องใช้สำหรับผู้ชาย ด้านในมีเสื้อยืด สบู่ ยาสระผม ที่โกนหนวด หวี แปรงสีฟัน ยาสีฟัน ฯลฯ  เอ้อ ค่อยดีหน่อย เอาไปแทนแชมพูกับสบู่ที่โดนโยนทิ้งไป สรุปเราโชคดีหรือโชคร้ายหว่า            พอจัดการเสร็จแล้ว ก็เดินไปสมทบกับพี่เบิร์ด เพื่อนพี่เบิร์ดชื่อพี่ปุ้ย ก็พาไปเรียกแท็กซี่ตรง Terminal 2 ก็บอกไปโรงแรม Fairmont เอาแผนที่ให้ดู แล้วก็ลุย!  พอออกจาก Airport ก็เจอถนนที่รถโล่งมาก แล้วข้างทาง ก็มีต้นไม้ใหญ่ๆ ดูร่มรื่นทีเดียว เพลินตามากๆ นั่งๆไปสักสิบห้านาที ก็ถึงโรงแรม ค่าแท็กซี่ประมาณ 11$ นับว่าแพง เหมือนกัน            เนื่องจากโรงแรมต้องเช็คอินตอนบ่ายสอง ตอนนี้พึ่งจะเที่ยงกว่าๆ ก็เลยฝากของไว้กับโรงแรม แล้วก็เดินไป หาอะไรทานกัน ก็เลือกไปตึก Suntec สุดหรู ไปทาน Food Court  สั่งหมี่ฮกเกี้ยนอันขึ้นชื่อของที่นี่มาทาน อยากจะบอกว่า โอ้ ทำไมมันจืดอย่างนี้ - -'   อ้อ ใครที่จะเดินทางมาสิงคโปร์ กรุณาเตรียมทิชชู่มาเองเยอะๆนะครับ เนื่องจากตามร้านอาหาร จะไม่มีแจกให้เด็ดขาด ที่นี่ทิชชู่แพงมาก

       ทานอิ่มแล้วก็เดินๆสำรวจ Shopping mall ที่นี่พอเป็นธรรมเนียม แล้วก็เดินกลับไปเช็คอิน  ห้องเราอยู่ชั้น 11 ส่วนของพี่เบิร์ดกับพี่บิ๊กอยู่ชั้น 23 ก็ตกลงไปห้องเรากันก่อน
พอเปิดเข้าไปก็ โอ้.. แม่เจ้า นี่ให้ข้าพเจ้าพักคนเดียวจริงหรือเนี่ย  ห้องใหญ่ๆมากๆๆ แถมหรูสุดๆ  ( คืนละ 380$ + อาหารเช้า 40 $  รวม tax ก็ตกคืนละ 10xxx เลยทีเดียว )

     ภาพข้างบนเป็นบรรยากาศในห้อง มีอุปกรณ์ทุกอย่างพร้อมเพรียงมาก เข้าไปก็งงๆ อะไรต่ออะไรมันเปิดตรงไหนเนี่ย เตียงก็แทบไม่อยากขึ้นนอน กลัวมันจะยับ ก็ว่าทำไมชั้นล่างโรงแรมมันดูหรูจัง มีคนมายืนเล่นเครื่องดนตรีคลาสสิค  แถมมีแต่ฝรั่งใส่สูทเต็มไปหมด ไม่เห็นมีคนเอเชียเลย ( สำหรับห้องของพี่บิ๊ก กับพี่เบิร์ด ก็หรูยิ่งกว่านี้อีก เนื่องจากคืนละ
440 $ )
     หลังจากสำรวจอะไรต่ออะไรสักพักแล้ว ก็แหวกผ้าม่านออกไปดูวิว ปรากฏว่าห้องนี้วิวสวยมาก ด้านล่างเป็นสระว่ายน้ำ มองออกไปเห็น Esplanade หรือตรงที่มีรูปปั้นสิงโต
พ่นน้ำอยู่

       พอตื่นเต้นกับห้องกันเรียบร้อยแล้ว ก็หลับเอาแรงนิดหน่อย โทรกลับไปบอกคนที่บ้าน พอตกเย็นก็ไปตะลุยหาอะไรทานกัน เป้าหมายแรกก็จะไปซื้อ sim ก่อน ก็เดินไปถาม
ร้าน 7-11 แต่คนขายพูดอะไรก็ไม่รู้ ฟังโคดยากเลย ฟังออกแต่ out of stock ให้ไปสาขาอื่น ก็เลยเดินๆๆไปตึกอื่น พอดีเจอร้าน Singtel ก็เลยซื้อ sim แบบ Pre-Paid ราคา 8$
แต่มีเงินใน sim 12$ ค่าโทรก็ตกนาทีละ 3 บาท นับว่าโอเคเลยทีเดียว ซื้อเสร็จแล้ว ก็เดินไปหาข้าวทานกัน ก็เจอร้านอาหารแบบจีนๆ ราคาไม่แพงมาก ก็เลยนั่งโซ้ยประทังความหิว
เสร็จแล้วก็กลับขึ้นห้อง เราก็มาเปิดน้ำในอ่างแล้วก็ไปนอนแช่ ช่างสบายอารมณ์ยิ่งนัก  อาบน้ำเสร็จ ก็มานั่งดูบอลกัน แล้วก็แยกย้ายกันไปนอน

 

        ตื่นมาก็ประมาณเจ็ดโมง เนื่องจากนัดกับพี่ๆว่าจะมาเจอกันตอน 8 โมง ก็เลยรีบไปอาบน้ำ แต่งตัว แล้วก็ลงไปหาอาหารเช้าทานที่ Lounge ตอนแรกก็งงๆว่ามันอยู่ตรงไหน  
เจอตรงนึงคนเยอะๆ ก็เลยเข้าไปถามเขาว่าที่นี่สำหรับทานอาหารเช้าของ Fairmont Hotel ใช่ไหม ( พี่บิ๊ก กับพี่เบิร์ดจะต้องไปทานอีกที่นึง เพราะของพี่สองคนนั้นเป็น
Executive rate ของเราเป็น Normal rate ) เขาก็มองๆหน้านิดนึง ประมาณแบบ ไอ้เด็กหัวตั้งๆ ผมดำๆปนทองเนี่ยนะ พักที่นี่  สักพักพอเขาหายตกใจ ก็ถามว่าอยู่ห้องไหน
แล้วก็ให้ยืนยันชื่อ เสร็จแล้วเขาก็ถามว่าจะให้ชาร์จเข้า Credit card เลยไหม ก็ตกลงไป  เสร็จแล้วพนักงานก็พาไปนั่งที่โต๊ะ ระหว่างทางก็ โอ้....  อยากแทรกแผ่นดินหนี  มีแต่
คนอายุประมาณสามสิบ สี่สิบ หน้าตาดูเป็นผู้บริหารมากๆ ใส่สูท นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ ไอ้เราเดินไป ก็มีแต่คนมอง สงสัยเขานึกว่าเป็นผู้บริหารหนุ่ม 555+ 
        เพื่อไม่ให้เสียฟอร์ม ก็ต้องทำเป็นวางมาดขรึม พอไปนั่งที่โต๊ะ เขาก็บอกให้ทานได้เลย เราก็นั่งวางฟอร์ม อ่านหนังสือพิมพ์ก่อนแป๊บนึง ทั้งที่จริงๆ อ่านไม่เห็นเข้าใจเลย
ข่าวอะไรฟะเนี่ย พอนั่งเก๊กได้ที่ ก็ลุกไปดูอาหาร แต่ละอย่างมันทานยังไงหว่า เดินๆทำเป็นวางมาดเลือกไม่ถูก แต่จริงๆดูว่าเขาตักกันยังไง - -'  พอดูลาดเลาได้ที่ ก็ตักมาทานบ้าง
ตักไส้กรอก เบคอน แซลมอน ฯลฯ ที่เรียกไม่ถูก พอมานั่งก็เริ่มโซ้ย แต่โซ้ยแบบมีฟอร์มนักธุรกิจนะ ฮาๆๆ  แต่ก็จนได้สิน่ะ  เขามีผ้าที่วางไว้บนโต๊ะให้นำมาวางไว้บนตักเวลาทาน
อาหาร เหมือนตามโรงแรมบ้านเรา แต่ด้วยความที่มัวแต่วางท่า เลยลืม พนักงานต้องเดินมาคลี่ผ้าออก พับ แล้วก็วางบนตักให้ ไอ้เราก็ได้แต่เขินๆ พร้อมกับขอบคุณเขา   เฮ้อออ
ชีวิตลำบากยิ่งนัก  สู้ต่อไปเด็กชายบอย

         หลังจากโซ้ยๆ แล้วตบท้ายด้วยผลไม้สุดอร่อย ก็เซ็นจ่ายบัตรเครดิต แล้วก็ลงลิฟต์ไปด้านล่างโรงแรม ก็ไปมองๆหาพี่ๆ ยังไม่มา สงสัยไปรอเราที่ห้อง ก็เลยเดินไปที่ห้องอีก
เอ๊ะ ก็ยังไม่เจอ ลองโทรไปถามดีกว่า พอโทรไปก็  

บอย : ฮาโหล พี่ นี่บอยนะ  เป็นไงบ้างพี่
พี่เบิร์ด : เอ้อ บอย มีอะไร

เราก็เริ่มงงๆละ ทำไมพี่เบิร์ดถามเราแปลกๆ ก็เลยถามไปว่า จะไปกันยังครับพี่ พี่เบิร์ดเริ่มถึงบางอ้อ พร้อมๆกับเราเช่นกัน 555+  พี่ๆยังไม่ตื่นกัน  ตอนนั้นแปดโมงสิบ เริ่มเรียน
แปดโมงครึ่ง พี่ๆก็เลยรีบกันใหญ่ สักพักก็มาเจอกันที่ห้องเรา แล้วก็เดินทางไปยังตึกที่จะไปเทรน  สรุปแล้ว พี่ๆ อดทานอาหารเช้ามื้อละ 60$  O_o
         เดินไปสักสิบนาทีกว่าๆ ก็ถึงตึกที่จัดเทรน ก็ขึ้นไปยังห้องเทรน ปรากฏว่าคนมากันเต็มเลยครับพี่น้อง พี่ไทยเราสายอีกแล้ว - -' เอ่าน่ะ สิบกว่านาทีเอง ระหว่างเทรนวันนี้ก็
สนุกดี แต่ยังเป็น Introduction อยู่ ก็เลยสบายๆ  อาหารการกินก็มีให้พร้อม เลยไม่ต้องใช้จ่ายอะไร
         ตอนพักเที่ยง ก็เดินลงมาชมวิวด้านล่างหน่อย ก็ลงลิฟต์ตามปกติ พอจะถึงชั้นหนึ่ง ลิฟต์ก็สั่นอย่างรุนแรง ในลิฟต์มีเรากับพี่ๆ แล้วก็ผู้หญิงอีกคนนึง พอลิฟต์สั่นแล้ว ก็หยุด
ชั้นชี้ไปที่เลข 1 แต่ประตูไม่เปิด เอาล่ะสิ หน้าซีดกันหมด มันจะอะไรกันนักหนาเนี่ย ทริปนี้ มีแต่เรื่องตื่นเต้น  แต่โชคดี พอกดๆมั่วๆกันสักพัก ลิฟต์ก็เลื่อนนิดนึง แล้วก็เปิดออก
แต่ละคนก็จ้ำอ้าวกันสุดชีวิต เฮ้อ อยู่เมืองไทยไม่เห็นเคยเจอเลย
         ตกเย็นประมาณห้าโมงครึ่ง ก็เลิกเรียน คุยๆกับเพื่อนๆในห้องนิดหน่อย ก็แยกย้ายกัน เรากับพี่ๆ ก็ไปเดินดูร้านช็อปปิ้งไว้ซื้อของฝาก แล้วก็หาอะไรทาน ก็ไปทานแถวๆที่เดิม
ซึ่งอาหารไม่แพงมากนัก แล้วก็อิ่มดี  อ้อ ลืมบอกไปว่า น้ำดื่มที่นี่แพงนะครับ น้ำเปล่าถูกสุดก็ 1$ หรือประมาณ 23 บาท ก็เลือกซื้อกันดีๆ  ทานเสร็จแล้วก็ลองเดินๆมั่วๆดู
เห็นป้าย Citymall MRT เอ๊ะ คุ้นๆ เหมือนโรงแรมเราก็มีทางทะลุไป MRT นี้นี่นา ก็เลยลองลงไปเดินดู
         ปรากฏว่าที่สิงคโปร์ออกแบบได้ดีมากเลย ถึงว่าทำไมไม่ค่อยเจอคนเดินบนถนน  ตรงย่านนี้จะมีตึกดังๆประมาณสามสี่ตึก แล้วก็มี MRT ด้วย เขาเลยทำใต้ดิน ให้เชื่อมกับ
MRT แล้วก็เชื่อมกับทุกตึก แล้วให้ระหว่างทางเดินเชื่อมกัน เป็น Shopping Mall  ไอเดียดีมากๆๆ  ลงไปด้านล่างคนเพียบเลย ไม่เหมือนข้างบน  เป็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่
เลยทีเดียว เดินไปเพลินๆ สักพัก ก็มาเชื่อมกับโรงแรมเราแล้ว  นี่ดีนะ ที่รู้ตั้งแต่วันนี้ ไม่งั้นกลายเป็นกระเหรี่ยงเข้าสิงคโปร์ไปอีกหลายวันเลย 555+
         อ้อ จริงๆอยากถ่ายรูปมาให้ดูว่าเขาทำกันดีมาก แต่เดี๋ยวเขารู้กันหมดว่ามาจากที่อื่น เลยต้องวางฟอร์มไว้ ให้เหมือนเป็นคน local  กลับมาที่ห้องก็มายืนดูวิว สักพักก็มีคน
จุดพลุกัน คาดว่าน่าจะมาจากแถว China Town สวยดีทีเดียว  แล้วก็มานั่งเขียนไดอารี่ทริปนี้  อาจจะยาวไปสักหน่อย แต่ก็ติดตามกันต่อไปนะคร้าบบ  จริงๆโรงแรมนี้ยังมีอะไร
ให้เล่นอีกเยอะ ไว้ต้องหาโอกาสสักหน่อย ให้คุ้มกับค่าห้องคืนละหมื่น สำหรับวันนี้ขออนุญาตไปนอนแช่น้ำร้อนเหมือนเดิม 
         ป.ล. ก่อนออกจากห้องเมื่อเช้า จำได้ว่าวางของไว้รกมาก โดยเฉพาะในห้องน้ำ แปรงสีฟัน ยาสีฟัน วางไว้ระเกะระกะ  แต่ปรากฏว่าพอกลับมา ทุกอย่างเรียบร้อยมาก
ชุดอาบน้ำ อะไรต่างๆ วางไว้ให้เรียบร้อยเสร็จสรรพหมด >_<  อายพนักงานจริงๆเลย