| Chawanop 的个人资料เด็กชายบอยตัวกะเปี๊ยกในว...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
2月9日 Bye'Nior CPE 17 SCBเมื่อวานกลับมาจากงานบายเนียร์ก็มัวแต่ทำเล่มขาว
เมื่อเช้าก็ทำต่ออีก เกือบส่งไม่ทัน เลยไม่มีเวลามาอัพ
ย้อนความไปค่ำคืนของเมื่อวาน น้องๆ ได้จัดงานบายเนียร์ให้พวกเรา
วิศวคอมพิวเตอร์ ปี 4 หรือ CPE 17 นั่นเอง
งานเริ่มประมาณหกโมง แต่เราไปอยู่หอนิค กว่าจะแต่งตัว
แล้วออกไปพร้อมๆกัน ก็ถึงงานประมาณหนึ่งทุ่ม
เพื่อนๆก็ไปกันค่อนข้างจะเยอะแล้ว
งานก็มีการแสดง ของน้องๆ สนุกดี น้องๆเก่งกันมากๆ
พอค่ำหน่อย ก็เป็นการบายศรี ก็ได้เจอน้องๆปีหนึ่ง
ที่ไม่ค่อยมีโอกาสได้เจอ เพราะต้องทำโปรเจ็คในปีนี้
โดยรวมแล้วนั้นงานทำได้ดีมากๆ ขอขอบคุณน้องๆด้วยใจจริง
ที่ทำให้พี่ๆ ได้มีประสบการณ์ที่ดี ก่อนที่จะเรียนจบกันไป
เวลา 4 ปี ผ่านไปเร็วเหมือนโกหก รู้สึกเหมือนเมื่อวานพึ่งเป็นเด็กปี 1
ได้ทำความรู้จักเพื่อนใหม่ๆ ทำความคุ้นเคยกับสถานที่ใหม่ๆ
ยังอยากเป็นเช่นนั้นอยู่
จบแล้วคงคิดถึงเพื่อนๆน่าดู เวลา 4 ปีสำหรับเรา เหมือนผ่านไป 4 วินาที
มีคนถามเราเสมอๆว่า ทำไมจึงไม่เข้าภาคคอมพ์ตั้งแต่แรก
หรือทำไมถึงเลือกเข้าวิศวฯเกษตร
หลายๆคน คงได้ฟังคำตอบไป แล้วรู้ว่าจริงๆแล้วเราตั้งใจจะซิ่ว
แต่แล้วก็มีเหตุการณ์ทำให้ได้เรียนที่นี่อยู่ และได้เข้าภาคคอมพ์
สำหรับความรู้สึก ณ ตอนนี้ ต้องขอบคุณเหตุการณ์นั้นมากๆ
ที่ทำให้เรา ได้มารู้จักเพื่อนๆ CPE 17 ที่มอบแต่ประสบการณ์ดีๆให้เรา
ให้เราได้รู้ว่าเพื่อนในมหา'ลัย ที่จะเป็นเพื่อนร่วมสาขาอาชีพในอนาคต
ก็ทำให้เราผูกพัน มิตรภาพที่เกิดขึ้น ไม่ได้น้อยไปกว่าเพื่อนสมัยมัธยมเลย
"ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา"
คำๆนี้ ยังคงความเป็นมนต์ขลัง และเป็นความจริงอยู่ทุกยุคทุกสมัย
ในวันหนึ่ง อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า เราและเพื่อนๆทุกคน
ก็จะมีเส้นทางเดินของตัวเอง ที่แตกต่างกันออกไป
บางคนเลือกที่จะเรียนต่อ บางคนเลือกที่จะทำงาน
ไม่ว่าเส้นทางของเพื่อนๆจะไปในทิศทางไหน
อยากให้เราติดต่อกันไว้เสมอ
วันนึงเราอาจจะลืมว่า เราเคยทำอะไรร่วมกันมาบ้าง
แต่สิ่งที่ไม่เคยลืมแน่นอน ก็คือเราได้พบเจอเพื่อนๆที่ดีที่สุดกลุ่มหนึ่งในชีวิต
เพื่อนๆ CPE17 เพื่อนที่เป็นเหมือนครอบครัว
ขอบคุณทุกคนมากๆนะ
ความทรงจำ และความสนุกสนาน
ประสบการณ์ที่เพื่อนๆมอบให้ จะคงอยู่ตลอดไป เราสัญญา
2月3日 สัปดาห์ที่เวลาเดินเร็วมากๆ30 ม.ค. 2550
วันนี้มีการ present project ก็ไปตั้งบู้ตตั้งแต่ตอนเก้าโมง แต่กว่าจะได้ present ก็ เกือบๆห้าโมงแน่ะ ยาวนานมากๆ
ก็ผ่านไปได้ค่อนข้างดีนะ (มั๊ง) เพื่อนๆบางคนก็น่าสงสารมากเลย เจออาจารย์โหด โดนถามซะลึกเชียว แต่ก็ผ่านไปแล้วเนอะ
ตอนเย็นก็ได้ไปทานอาหารที่สัตวแพทย์ได้ทานเนื้อกระต่ายทอดกระเทียมด้วย ทานไม่ค่อยลงเหมือนกัน ไม่อร่อยด้วย สงสารมัน
พอทานเสร็จ ก็ได้ฤกษ์เตะบอล ระบายความอยากที่อัดอั้นมานาน 55+ ก็สนุกดี สรุปแล้ววันนี้ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
31 ม.ค. 2550
วันนี้นัดกับฟอร์ม และพี่โป่ง จะไปกราบหลวงพ่อปราโมทย์ ปราโมชโช กัน ก็ตื่นตีสี่ครึ่ง ถึงสวนสันติธรรมก็ประมาณแปดโมง
หลงๆนิดหน่อย ขนาดเคยมาแล้วนะ ตอนเข้าไปนั่ง ดันไปนั่งหน้าๆเลย แต่ไมค์มันเลยไปข้างหลังแล้ว เรากับพี่โป่ง ก็เลยไม่ได้
รายงานเลย แต่ฟอร์มได้รายงานผลการปฏิบัติ หลวงพ่อก็ชมว่า จิตยกขึ้นสู่วิปัสสนาแล้ว ปฏิบัติได้ถูกต้อง และก้าวหน้าดีมาก
เราเองยังไม่ถึงไหนเลย แต่ก็จะพยายามไปเรื่อยๆแหล่ะ จนกว่าลมหายใจจะหมดลง เบื่อกับวัฏสงสารนี้เหลือเกินแล้ว
ขอเดินทางไปในเป้าหมายที่ได้อธิษฐานมาข้ามภพข้ามชาติตลอดไปเถิด
ตอนบ่ายมีคุยเรื่องธุรกิจที่บริษัท Samart ก็โอเคดี ได้ผลสรุปออกมาแล้ว ผลตอบแทนก็แฟร์ๆดี โอเคทีเดียว ก็คงได้เวลารื้อ
โปรเจ็ค iyoushare กลับมาแก้ bug เพิ่ม feature และพัฒนาให้พร้อมไปใช้งานได้จริงๆ ได้แล้ว
1 ก.พ. 2550
ตื่นแต่เช้าอีกเช่นกันไปสัมภาษณ์ที่ s-box โดยมีนิคไปเป็นเพื่อน บริษัทก็น่าสนใจดีนะ พี่เขาก็ถามๆเกี่ยวกับข้อสอบที่ทำ
แล้วก็ตกลงรับ แต่ว่าเราก็ยังไม่ได้ตัดสินใจอีกตามเคย ติดเรื่องบวชด้วย อยากบวชสักเดือนนึง ก็เลยบอกว่าขอตัดสินใจก่อนละกัน
หลังจากนั้น ก็ไปทานส้มตำกัน แล้วก็ไปอยู่หอนิค จริงๆต้องเข้า ม. ไปทำ selected แต่ดันท้องไส้ไม่ค่อยดี เลยอยู่หอนิคไปเลย
แล้วโป้ยก็มาหา แล้วดันเล่นเปียโนซะเคลิ้มเลย เราเลยหลับสบายเลย 55 ตอนดึกไปโยนโบล์ว กับ แก้ว ฮัก จิง จอห์น โยนไป
5 เกม ได้ไปเล่นในห้อง platinum ที่จริงๆราคา ชั่วโมงละ 3,000 ด้วย แต่ได้เล่นในราคาไม่กี่บาท 55+ สบายมากๆเลย
2 ก.พ. 2550
ตื่นมาแต่เช้าปวดแขนมากๆ เพราะโยนโบล์วเมื่อวานแน่ๆเลย หลังจากอาบน้ำแต่งตัว ก็ไปถึง ม. ประมาณเกือบๆสิบเอ็ดโมง
ก็ไปนั่งทำงานอยู่ที่ java แล้วก็ไปเดินเกษตรแฟร์หาอะไรทาน ก็อร่อยดี หลังจากนั้นก็กลับมาตึกภาค ทำงาน แล้วก็ไปเจอเพื่อนๆ
ตอนหนึ่งทุ่มที่เซ็นฯปิ่น ทานไดโดมอนกัน อร่อยดี และสนุกมากไม่ได้เจอเพื่อนๆครบอย่างนี้มานานแล้ว หลังจากนั้นตอนดึก ก็ดู
final score กัน คิดถึงโรงเรียนเก่ามากๆ บรรยากาศยังคล้ายๆเดิมเลย วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจริงๆ
|
|
|
