| Chawanop's profileเด็กชายบอยตัวกะเปี๊ยกในว...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
April 23 ความแข็งแกร่ง VS ...........นานมาแล้ว มีนครแห่งหนึ่ง
มีดาบที่แข็งแกร่งมาก
สามารถฟันทุกสิ่งให้ขาดลงไปได้ในพริบตา
และ
นครแห่งนี้ ก็มีเจ้าหญิงผู้เลอโฉมอยู่องค์หนึ่ง
เป็นที่หมายปองของเจ้าชายทุกนคร
ครั้นถึงคราวเจริญวัย พระราชา อยากจะได้ผู้สืบนคร
ที่เพียบพร้อม และมีความสามารถที่จะปกครองประชาชนได้
จึงออกประกาศว่า
ถ้าใครสามารถหาสิ่งที่ดาบประจำนครฟันไม่ขาดได้
จะยกลูกสาวให้เป็นพระชายา พร้อมกับนครแห่งนี้
ฝ่ายเจ้าชายของนครต่างๆ ได้ยินดังนั้น ก็ดีใจ
และพยายามหาสิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดในนครของตนมามอบให้
แต่ว่า ไม่มีสิ่งใดเลย ที่ดาบนี้จะตัดไม่ขาด
ไม่ว่าเจ้าชายแต่ละคน จะหาสิ่งที่แข็งแกร่งมาเพียงใด
เพียงฟันดาบลงไปครั้งเดียว ก็ทำลายได้ทุกสิ่ง
นครต่างๆ ต่างส่งเจ้าชายมาหมดแล้ว
เหลืออยู่เพียงหนึ่งนคร ที่ไม่มีสิ่งที่แข็งแกร่งใดๆเลยในนคร
เจ้าชายของนครนี้ ได้มาถึงในวันสุดท้ายของการคัดเลือก
และนำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดมา
เพราะมันเป็นสิ่งที่บาง และเบาเสียเหลือเกิน
บางทีแค่ลมพัด ก็คงจะปลิวไปไกลแล้ว
ของเช่นนี้หรือ ที่ดาบจะตัดไม่ขาด ไม่มีวัน
แต่ทว่า ไม่ว่าจะฟันดาบลงไปกี่ที
ของสิ่งนี้ก้ไม่ขาดสักที ไม่ว่าจะพยายามกี่ครั้ง
พระราชาได้ยินดังนั้น จึงดีใจมาก รีบเรียกเจ้าชายพระองค์นั้น มาพบ
พระราชาตรัสถามว่า เจ้านำสิ่งใดมารึ ดาบที่แข็งแกร่งของนครเราเล่มนี้
ถึงไม่สามารถทำลายมันลงได้
ฝ่ายเจ้าชายก็ยิ้ม และตอบว่า
" สิ่งที่ข้าพระองค์นำมา เป็นสิ่งที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
ไม่ว่าสิ่งที่แข็งแกร่งใดๆ ล้วนไม่มีทางที่จะแข็งแกร่งไปกว่าสิ่งนี้
มันคือความอ่อนโยน
ความอ่อนโยนที่เอาชนะได้ทุกสิ่ง"
พระราชาได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม แล้วตรัสว่า
"นี่แหล่ะสิ่งที่เราตามหา"
"ไม่มีสิ่งใดในโลก ที่จะแข็งแกร่งไปกว่าความอ่อนโยน"
เจ้าจงใช้ความอ่อนโยนปกครองนครเรา เจ้าเป็นคนที่เหมาะสมแล้ว
นครแห่งนี้ ก็ได้ผู้สืบนครคนใหม่ และอยู่อย่างเป็นสุขสืบไปนับแต่บัดนั้นเอง
*ป.ล. เรื่องนี้เราแต่งให้เพื่อนคนนึงนะ เราอยากจะบอกว่า บางที การที่จะเอาชนะ หรือทำอะไรสักอย่าง ความแข็งกร้าวมันก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก ความอ่อนโยนต่างหาก ที่จะช่วยให้เราทำสำเร็จ
ลองมองหามันในตัวดูนะ แล้วหาวิธีใช้มัน คงจะมีประโยชน์มากทีเดียว
April 08 ผีเสื้อเมื่อวันก่อน หลังจากฝึกงาน
ก็กลับบ้านมาด้วยความเหนื่อยอ่อน
อาบน้ำเสร็จ ก็เอนกายลง
แล้วหลับไปอย่างง่ายดาย
นานเท่าไรไม่รู้ รู้สึกตัวอีกที
เราก็อยู่ท่ามกลางทุ่งดอกไม้ ที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง
มีดอกไม้หลากชนิด หลายสี เหมือนนำรุ้ง มาวางพาดไว้บนผืนดิน
เรามองลงไปที่เรายืนอยู่ สิ่งที่ปรากฏคือ คือเกสรดอกไม้สีแดง
ที่ช่างหอมหวาน และยั่วยวนเหลือเกิน
เรากำลังกระพือปีก อย่างมีความสุข
เอ๊ะ! ทำไมเรามีปีกด้วยล่ะ
เราจึงบินไปที่หนองน้ำ เพื่อส่องดูตัวเอง
สิ่งที่อยู่เบื้องหน้า คือผีเสื้อ ปีกสีขาว มีริ้วสีฟ้าพาดผ่าน
ตัวไม่ใหญ่นัก แต่ดูรับกับปีกดีเหลือเกิน
นี่เรากลายเป็นผีเสื้อหรือนี่
เป็นไปได้ยังไงกัน แต่ช่างเหอะ บินเล่นดีกว่า
เราจึงออกบิน ไปเรื่อยๆ
ทุ่งดอกไม้ นี่ยาวไปถึงไหนกันนะ
เหมือนไม่มีวันหมดเลย
ดั่งเวลามองทะเลที่ไกลสุดลูกหูลูกตา
บินไปสักพัก ก็เจอน้ำตก มีประกายละอองน้ำ กระเซ็นอยู่รอบๆ
มีแสงแดด อ่อนๆตกกระทบ เป็นสีรุ้งสดใส
ช่างเป็นภาพที่หาดูได้ยากเหลือเกิน
เหมือนดั่งสรวงสวรรค์ ในภาพวาด
รอบๆน้ำตกนั้น
มีผีเสื้อหลายตัวกำลังบินเล่น อยู่รอบๆ
นี่มีคนอื่นนอกจากเราด้วยหรือนี่
เรารีบบินเข้าไปรวมกลุ่ม แล้วก็เล่นกันอย่างสนุกสนาน
ชีวิตแบบนี้ ช่างมีความสุขเหลือเกิน
อยากไปที่ไหนก็ได้ มีอิสระอย่างแท้จริง
เหมือนทุกหนทุกแห่งในโลกนี้
กำลังต้อนรับการไปเยือนของเรา อย่างดีใจ
หลังจากบินเล่นกันสักพัก เราก็เหนื่อย
จึงบินไปเกาะที่ดอกไม้ดอกหนึ่ง
พร้อมกับดูดน้ำหวาน เพื่อคลายความกระหาย
แต่แล้ว....
อยู่ดีๆ ทุ่งดอกไม้ก็หายไป
รอบๆตัวเรา กลายเป็นกรงเหล็ก
มีตาข่ายแน่นหนา บินไปทางไหน ก็ไม่มีทางออกเลย
เราบินหาไปเรื่อยๆอย่างเหนื่อยอ่อน
จนสลบไป
แล้วเราก็สะดุ้งตื่นขึ้นมา เวลาเจ็ดนาฬิกา
ต้องไปฝึกงานแล้วสินะ
เราจีงรีบอาบน้ำ แต่งตัวแล้วออกไปฝึกงาน
ฤาเราจะมีอิสระ ได้แค่ในฝันเท่านั้น
อิสระ ที่จะโบยบินไปตามใจนึก ไปทุกๆที่ที่ต้องการ
กรงเหล็กที่มาแทนทุ่งดอกไม้
ก็คือหน้าที่การงาน บนโลกใบนี้ ที่เราต้องทำนั่นเอง
จะมีอีกไหมนะ ที่กรง จะกลายเป็นทุ่งดอกไม้
ทุ่งดอกไม้ในชีวิตจริง ที่ไม่ใช่เพียงฝันยามค่ำคืน..........
|
|
|
