5月23日
เธอเข้ามาในวันที่ฉันเศร้า
มารับฟัง และปลอบโยนฉัน
ในวันที่ฉันท้อแท้ และไม่เหลือใคร
แม้จะเป็นเพียงช่วงสั้นๆ
แต่ฉันก็รู้สึกดีเหลือเกิน และจะจดจำวันนั้นไว้
แต่ในวันนี้ฉันขอเดินจากไป
ในเมื่อเราแม้จะดูใกล้กัน แต่ความจริงช่างห่างไกล
แม้ความจริงจะดูเข้าใจกัน แต่ฉันไม่เข้าใจเธอเลย
ตอนนี้ฉันยังอาจทำใจไหว
ที่จะเดินหันหลังให้
ขออย่าได้เป็นกังวล
ขอบคุณที่รักษาแผลในใจให้ในวันนั้น
ขอเก็บภาพเธอในไว้ในใจนี้
โชคดีกับคนที่รายล้อมเธออยู่
ถ้าชะตาเราผูกพันกันจริง สักวันคงได้พบกันใหม่
...ลาก่อน...
5月13日
เนื่องจากโดนเพื่อนธี SK Tag มา ก็เลยต้องมาเขียนสักหน่อย ตามธรรมเนียม ^^
เรื่องที่ 1
ตอนเด็กๆ เคยจับตั๊กแตนที่สวนหลังโรงเรียนอนุบาลมาเลี้ยงเล่นๆๆ แล้ววันนึงจับมันเอาไว้ในกล่องดินสอ
พร้อมหญ้าให้เสร็จสรรพ แต่พอตื่นขึ้นมา ปรากฏว่ามันตายแล้ว ตอนนั้นเสียใจมากเลย ไปนั่งทำหลุมศพให้มัน
แล้วก็นำมันไปฝัง หลังจากนั้นมาก็ตั้งคำสัญญากับตัวเองว่า จะไม่ผิดศีลข้อ 1 อีกเลย เรื่องนี้เอง เป็นเหตุให้
เราพยายามที่จะไม่ตบยุง และไม่ฆ่ามด รวมทั้งสัตว์อื่นๆ โดยเจตนา ดังนั้นถ้าบุญที่เกิดมาจากการรักษาศีลข้อนี้
ก็ขออุทิศให้เจ้าตั๊กแตนตัวนั้นด้วยแล้วกันนะ
เรื่องที่ 2
ตอนเด็กๆ มักจะมีโรคประจำตัวอยู่อย่างหนึ่งคือ บางทีเวลานอน แล้วตื่นขึ้นมา ก็มักจะมีเสียงอะไรต่ออะไร
ดังอยู่ในหัวตลอดเลย รวมทั้งเห็นภาพเหตุการณ์แปลกๆหลายๆอย่าง ทรมานมาก เหมือนหัวจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
เป็นอยู่หลายครั้งเหมือนกัน แต่ตอนนั้นก็ไม่รู้จะทำยังไง ไม่เคยเล่าให้ใครฟังด้วย แต่พอโตๆมาอาการนั้น ก็ค่อยๆ
หายไปเอง สรุปตอนนี้ก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดจากอะไรกันแน่ >_<
เรื่องที่ 3
ตอนประถม เคยแอบชอบผู้หญิงคนนึงมากเลย จริงๆทะเลาะกับผู้หญิงคนนี้บ่อยมาก ประมาณว่าหาเรื่องกัน
ทุกวันเลย แต่ต่อมากลายเป็นชอบเขาซะงั้น แต่ก็ไม่กล้าบอกเขา วันนึงเขามาถามว่าแอบชอบเขาหรือเปล่า
ปากเราก็ดังไม่ตรงกับใจ ตอบไปว่า "ไม่" ซะงั้น ไม่รู้คิดอะไรอยู่ พอจบ ป.6 แล้ว ก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย
ไม่รู้ตอนนี้เป็นไงบ้าง อยากทราบข่าวคราวจัง T_T
เรื่องที่ 4
หลายๆคนอาจจะรู้ว่าเราชอบคอมพ์ แต่จุดเริ่มต้นที่ได้จับคอมพ์ครั้งแรก็คงตอน ป.6 มั๊ง ตอนนั้นไม่สบาย
ไปหาหมอ ระหว่างรอหมอ หมอก็เปิดคอมพ์ให้เล่นเกมตอบปัญหาคณิตศาสตร์ ตอนนั้นหน้าจอยังเขียวๆอยู่เลย
แต่พอเล่นๆไปแล้วทึ่งดี ก็เลยรู้สึกชอมคอมพิวเตอร์ขึ้นมา ขอให้แม่ซื้อให้ แต่แม่บอกว่าให้สอบได้ที่หนึ่งก่อน
แล้วจะซื้อให้ สรุปว่าก็สอบได้ที่ 1 พอดีเลย แม่ก็เลยซื้อให้ เลยได้คอมพ์มาเล่นสมใจอยาก 55+
เรื่องที่ 5
มีหลายๆคนสงสัยว่า mail เรา masterluckythai แอท hotmail.com มาจากไหน ก็คือจริงๆแล้ว ตอน
ประมาณ ม.2 ตอนนั้นลองเขียน Homepage เล่นๆ แล้วเอาไปให้ตั้ม ( ปณิธาน เติมสายทอง ซึ่งเป็นเพื่อนสนิท
มากๆๆๆๆ ตอน ม.ต้น ) ดูแล้วก็สนใจทำเวบกัน ก้อคิดชื่อกันว่าใช้ชื่อไรดี ตอนนั้นที่ดังๆก็มี Sanook,Hunsa,
Pantip สุดท้ายชื่อก็มาลงที่ luckythai เริ่มทำกันที่ xoom ก่อน (host ฟรี) จากนั้นพอเริ่มมีคนรู้จัก ก็ขยับขยาย
จนเปิดเป็น www.luckythai.com ขึ้นมา ตอนที่คนเข้าเยอะสุด คงเป็นตอนที่ sanook นำเอาเวบเราไปแนะนำ
ที่หน้าแรก คนเลยรู้จักเยอะขึ้นมากๆเลย อ้อ แล้วก็ตอนที่ได้ลงนิตยสาร A Day ด้วย ซึ่งตอนนั้นเป็นเล่มแรกๆเลยมั๊ง
ทำไปสักประมาณสามปีกว่าๆ ได้เงินมาพอสมควรเหมือนกัน แต่แล้วด้วยเหตุผลทางด้านเวลา และบุคลากร ก็เลยต้อง
ปิดตัวลงไป ซึ่งก็ทำให้เราห่างหายกับตั้มไปด้วย ตอนนี้บางทีก็คิดถึงเวลาช่วงนั้นมากๆๆ ไม่รู้ว่าตั้มเป็นไงบ้าง ตอนนั้นไป
แข่งเขียน Homepage ด้วยกันตลอดเลย ทั้งที่ สามเสน หรือเตรียมอุดม ถ้าเกิดโลกกลม ตั้มได้บังเอิญ มาเจอเวบนี้เข้า
หรือเพื่อนๆ SK ที่รู้จักตั้ม ก็บอกให้มา say hello กันหน่อยนะครับ
Tag ก็ขอจบลงด้วยประการฉะนี้ ไม่รู้จะ Tag ใครต่อดี เอาเป็นว่าถ้าใครอยากเล่าเรื่องให้คนอื่นฟัง ก็รับ Tag
เราไปละกันนะ แล้ว Post บอกด้วยล่ะ ^_^