หลายครั้งที่ผมเฝ้ามองยามที่ท้องฟ้าแจ่มใส หลังฝนตก

เฝ้ามองแสงสว่างจากแสงตะวัน ที่มาขับไล่ความมืด

เฝ้ามองดวงดาวที่รอคอยอย่างเงียบสงบในเวลากลางวัน เพื่อรอเวลาเปล่งแสงในตอนกลางคืน

เฝ้ามองท้องฟ้ามืดครึ้ม  ที่เข้ามาปกคลุมฟ้าใส

เฝ้ามองกลางคืน ที่เคลื่อนมาทับกลางวัน

เฝ้ามองดวงดาวค่อยๆดับแสงลงไป

เฝ้ามองฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงไป ครั้งแล้ว ครั้งเล่า ปีแล้ว ปีเล่า

เฝ้ามองสรรพชีวิต ทั้งต้นไม้ และเหล่าผู้คน แสดงความไม่เที่ยงตามกาลเวลาที่ผ่านเลยไป

ทุกสิ่งไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นอย่างถาวร มีกลางคืน ย่อมมีกลางวัน

มีความมืด ย่อมมีเวลาสว่าง

มีเกิด ย่อมมีดับ

หลายครั้งผมก็เบื่อวังวนนี้ยิ่งนัก แต่ก็ไม่รู้วิธีออกไปจากมัน

ธรรมชาติยังคงแสดงให้เห็นอยู่ตลอดเวลาว่า ทุกสิ่งย่อมต้องมีการเปลี่ยนแปลงไป ไม่ช้าก็เร็ว

ในเวลาต่อมา ผมพบว่ามีบุคคลนึง ทีท่านได้กล่าวสิ่งเหล่านี้ไว้ เมื่อหลายพันปีมาแล้ว

แต่ถ้าแค่นั้น ก็คงไม่สำคัญอะไร เพราะหลายๆคน ก็คงมองเห็นความจริงของธรรมชาติอันนี้

เพียงแต่…ท่านผู้นั้น เป็นบุคคลเดียว ที่นอกจากกล่าวถึงความจริงของธรรมชาติ

ธรรมชาติของการเปลี่ยนแปลง ไร้ซึ่งสิ่งที่เกิด แล้วไม่ดับ

ท่านยังกล่าวถึง สิ่งหนึ่ง ที่ไร้ซึ่งการเกิด และการดับ ไม่มีการมา ไม่มีการไป

ท่านเปิดเผยถึงสิ่งที่ไม่เคยมีใครเปิดเผยมาก่อน

เปิดเผยวิธีล่วงพ้นจากทุกข์  เปิดเผยวิธีเดินทางออกจากห่วงโซ่ และวังวนของความไม่รู้

วันเสาร์ที่ ๖ มิถุนายนนี้ ผมตั้งใจจะสมัครเป็นสาวกของท่านอย่างเป็นทางการ

และถ้าทางที่ท่านบอก และประกาศไว้ให้ นั้นมีจริง

ผมก็พร้อมจะใช้เวลาช่วงหนึ่งเดือนนั้น พาตนไปให้ใกล้สิ่งนั้นที่สุด  พาตนให้ไกลจากวังวนของความทุกข์มากที่สุด

แล้วคอยดูกันนะครับ ว่าผมจะไปได้ไกลแค่ไหน ^^

ขอบคุณทุกคน ที่อ่านจนจบครับ

และขอให้ทางแห่งการพ้นทุกข์เปิดเผยแก่ทุกคนเช่นกันเทอญ