| Chawanop's profileเด็กชายบอยตัวกะเปี๊ยกในว...PhotosBlogLists | Help |
|
June 30 ดาว กับ พระจันทร์
เจ้าดาวน้อย อับเฉาแสง เพราะมองจันทร์ จนถึงวัน หันกลับมา มองที่ตัว แสงสลัว ที่มืดมัว ก็หายไป ดาวกลับกลาย จรัสแสง เหนือกว่าจันทร์
คุณค่าของตัวเรา มีอยู่ที่ตัวเราเอง อยู่ที่ว่า เราจะเลือกอยู่กับความเป็นจริงของตัวเอง หรือเฝ้าเพ้อฝัน ถึงสิ่งที่ไม่มีทางได้มา ;-)
June 25 So In Love
Spring, summer, fall & winter dreams.. June 10 อายุ 21 แล้วววันนี้เป็นวันเกิดเรา
อายุครบ 21 ปีแล้วสินะ ช่างเร็วจริงๆ
ปีนี้มีคน HBD เยอะสุดเลย
ที่ดีใจ คือคำอวยพรจากเพื่อนเก่า ที่นานมาก
ขอบคุณมากเลยนะยุ้ย ที่ไม่ได้คุยกันมาประมาณหกปี
แต่ยังจำวันเกิดเราได้เสมอ และ HBD เราข้ามประเทศ
กลับมาแล้วจะพาไปเลี้ยงนะ
ส่วนฟอร์ม ดีใจนะ ที่ได้พบเจอกันอีกครั้ง
แม้ว่าเราจะยังระลึกไม่ได้โดยแท้จริง
แต่ก็อย่างที่บอก มันเป็นเรื่องอจิณไตย
เราจะทำความเพียรนะ ไม่ให้ฟอร์มต้องรอนาน
ส่วนคนอื่นๆ ขอบคุณทุกคนมากๆนะ
ถ้ามีของขวัญด้วยจะดีมากเลย 55
สุดท้าย บุญกุศลใด ที่ผมได้กระทำมา ข้ามภพข้ามชาติ
ขอให้ถึงแก่พ่อ แม่ ที่ท่านให้กำเนิดผมมา
ขอให้ท่านมีความสุข ดวงตาเห็นธรรม
และปราศจากโรคภัยต่างๆ
สาธุ
June 03 ผลการนั่งสมาธิเมื่อวานนั่งสมาธิได้ดีมาก
ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้มาก่อนเลย เคยได้ยินแต่เขาเล่ากัน
เมื่อวานพอนั่งไปสักพัก ก็รู้สึกเหมือนตัวไม่ใชตัวของเราอีกต่อไป
เหมือนว่ารางกายไม่ใช่ของเรา เป็นแค่สิ่งที่เรายืมมาอาศัยเท่านั้น
ร่างกายเบาสบาย เห็นด้วยปัญญาว่า ลมหายใจเข้ามา ก็ต้องมีออกไปเป็นธรรมดา
ไม่มีสิ่งใดเที่ยง อยู่ภายใต้กฏอนัตตา
รู้สึกอย่างนี้ไปสักพัก เสียงนาฬิกาที่ตั้งไว้ก็ดัง
ไม่น่าตั้งไว้เลยจริงๆ ไม่นึกว่าจะนั่งได้ดีในวันนี้
ไม่รู้ว่าวันอื่น จะนั่งได้ดีอีกหรือเปล่า
พอออกจากสมาธิ ก็แผ่เมตตา ที่ความรู้สึกที่ยังค้างอยู่
คือ สุขจากปิติ คงเป็นที่เขาบอกกันว่า เป็นสุขจากการสงบนิ่ง ของสมาธิขั้นแรก
เหมือนคำว่า สุขอื่นใดนอกจากความสงบนิ่งไม่มี
แต่ท่านก็กล่าวไว้ว่า อย่าไปติดกับปิติ เพราะมันจะดึงเราไว้
เป็นแค่สุขจากสมถะ ไม่ถึงวิปัสสนา ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
แต่ก็เป็นการเริ่มต้นที่ดี
วันต่อมา(วันนี้) ทั้งวัน เหมือนประสบการณ์ชีวิตที่แปลกใหม่
จากที่เคยมีผัสสะมากระทบ แล้วก็ปรุงแต่งไปเลย
เป็นเรารู้สึกตัวแทน แล้วการปรุงแต่งก็ดับไป
เช่นเพื่อนที่พูดจาไม่เข้าหู เมื่อก่อนก็จะโกรธๆ
แต่วันนี้มา มาจะโกรธ ใจก็รู้ทันที ว่ามีผัสสะ คือคำพูดที่ไม่น่าฟังมากระทบ
แล้วกำลังจะปรุงแต่งต่อเป็นความโกรธ พอรู้แล้ว มันก็ดับลงเลย
ไม่มีความโกรธต่อ
เป็นอย่างนี้บ่อยมาก
อยากทำให้ได้อย่างนี้บ่อยๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าที่ทำได้ในวันนี้
เกิดจากอะไรเหมือนกัน จากสมาธิเมื่อวานหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ
เรากำลังเดินถูกทางหรือเปล่านะ
คงต้องฝึกอีกเยอะ กับคนกิเลสหนา ปัญญาหยาบอย่างเรา
แต่ไม่อยากลืมความรู้สึกที่ทำได้ในเมื่อวาน กับวันนี้
เลยขอมาบันทึกไว้เตือนใจแล้วกัน
เผื่อวันไหนเกิดท้อ หรือลืมเลือนหนทางนี้ไป จะได้คอยเตือนใจได้
ป.ล. วันนี้ตอนนั่งเรือข้ามฝากจากศิริราช ไปท่าพระจันทร์
ขณะนั่งมองดุผิวน้ำ ก็นึกขึ้นได้ว่า จิตเราก็คงเหมือนกับน้ำที่ใสสะอาด
แต่โดนกิเลส มาทำให้ขุ่นมัว และผัสสะต่างๆมาทำให้น้ำที่สงบนิ่ง
เกิดคลื่น ดูวุ่นวายสับสน ธรรมดาจิตเราก็คงเป็นเช่นนี้สินะ |
|
|