| Chawanop's profileเด็กชายบอยตัวกะเปี๊ยกในว...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
July 26 เบื่อ เครียด เศร้า เหงาช่วงใกล้สอบทีไร มันมักจะมีเรื่องให้ไม่ได้อ่านหนังสือทุกทีสิน่า
นี่ขนาดมีหยุดรับปริญญาให้ จะได้อ่านหนังสือ
ก็กลับต้องมานั่งทำงาน อันเยอะมากมาย
จนจะทับตัวเองตายอยู่แล้ว
งาน iscshop ก็ยังต้องตามแก้เรื่อยไป ไม่มีทีท่าว่าจะปิดโปรเจ็คลง
งาน fax บน symbian ที่ไปรับปากที่เขาไว้ ก็ยังหาวิธีทำไม่ได้เลย
โปรเจ็คตัวเอง DRM ไอ้ตอน คิดว่าจะทำ ก็ไม่ได้นึกว่า
เขียนบน symbian มันจะหฤโหดขนาดนี้
ขนาดเขาทำงานตรงนี้กันเป็นบริษัท ยังทำกันเป็นปี
แล้วไอ้เราตัวคนเดียวจะไปทำไหวไหมเนี่ย
งาน samart ก็ตัดสินใจแข่งไป เพราะงกเงิน 55
แล้วสุดท้ายก็มีเวลาทำแค่สองอาทิตย์ จะทำทันไหมหว่า
นี่ก็ต้องส่งรายงานวันที่ 4 อีก notebook ก็ยังไม่ได้ไปให้อาจารย์เซ็นเลย
โอ้ ทำไมงานมันเยอะขนาดนี้เนี่ย ปีสี่น่าจะสบายสิ
กลายเป็นว่าปีหนึ่งสบายสุดเลย แย่จิงๆๆ
เรื่องทุนที่จะไปเรียนต่อ ก็ยังลังเลอยูว่าจะไปดีไหม
ห่วงที่บ้านเหมือนกัน ไม่อยากจากเมืองไทย จริงๆกะว่าทำงานสักพัก
ก็คงจะบวชแล้ว ถ้าเลี้ยงดูพ่อแม่ได้
แต่ถ้าไปเรียนต่อ นี่คงไม่ได้ทำอย่างนั้นแน่เลย
กว่าจะเรียนจบกลับมา ทำงานอีก แก่ก่อนพอดี
เอาน่ะ ไว้ค่อยคิดละกัน ขออยู่สบายๆไปแบบนี้อีกสักพัก
วันนี้ได้มีโอกาสได้ไปเจอบล็อกของรุ่นพี่ ที่สอนเราตอนสอบโอฯคอมพ์
พี่ม็อค นั่นเอง ตอนนี้พี่ก็จบตรีแล้ว กำลังต่อเอก
ที่มหาวิทยาลัยมีชื่อของสหรัฐอเมริกา
ฟังแล้วคิดถึงพี่จัง แต่ก็คิดไว้อยู่แล้วว่าพี่ต้องมีวันนี้
ดีใจกับพี่ด้วยนะครับ
สุดท้ายไม่รู้จะบ่นอะไรละ ไปดีกว่า ไม่ได้ไปอ่านหนังสือนะ
ไปทำงาน เฮ้อ เซ็งๆๆๆๆๆๆ
July 10 วันอาสาฬบูชา ที่สนามหลวงจริงๆ กะว่าวันนี้จะตื่นตอนแปดโมง เพื่อรีบไปเดินชมงานที่สนามหลวง
แดดจะได้ไม่ร้อนมาก แต่ดันไปตื่นเอาซะ 11 โมง เพราะเมื่อวานดูบอลดึก
ตื่นไม่ไหว ตื่นมาก็รีบแต่งตัว ไปสนามหลวง
ไปถึงก็เดิน ชมงานทั่วๆก่อนรอบนึง แล้วก็ค่อยแวะตามบู้ตต่างๆ
ได้หนังสือเยอะเหมือนกัน ว่าจะแวะเข้าไปเยี่ยมพี่รถ แต่พี่ไม่อยู่
ก็เลยไม่ได้แวะเข้าไปในบูตพี่เขา
ก็เลยไปเดินตามบูตต่างๆ ที่มีประวัติ พระสาวก หลายๆท่านมาก
ขณะเดิน รู้สึกถึงประสบการณ์ใหม่ที่ดีมากๆๆๆ
ลมหายใจถูกตามรู้เป็นปกติ ลมหายใจสม่ำเสมอ
มีใจผู้รู้ แยกออกมาต่างหาก เห็นกายเราที่เดินไป
เป็นเพียงกายเท่านั้น ที่ทำหน้าที่เดินไป เรื่อยๆ
ความร้อนจากแสงแดด ถูกรู้เสมือนว่า ความร้อนมีอยู่อีกชนิดหนึ่ง
ที่เพียงถูกรู้เท่านั้น บรรยายไม่ถูกจิงๆ
ถือว่าเป็นนิมิตหมายที่ดีกระมัง ที่มีความก้าวหน้าปรากฏมาให้เห็น
เดินๆไป ตามบูต ต่างๆ ก็เจอพี่คนนึง เรียกเข้ามาคุย
ว่ารู้สึกดีใจ ที่เห็นคนหนุ่มๆ อย่างน้องมาเดิน อยากให้น้องไปเรียนพระอภิธรรม
เรียนรู้เรื่อง รูป - นาม คุยอยู่นานมาก แต่ภาวะตอนคุย
เป็นภาวะที่สงบนิ่งมาก ลมหายใจยังถูกรู้อยู่ สายตาที่มองพี่
เห็นเป็นเพียง รูป และธาตุที่มารวมกันเท่านั้น ไม่ได้ปรุงแต่งต่อ ถึงความสวยงาม
หรือความน่าเกลียด ของรูปนั้น อีกทั้งยังไม่มีความรำคาญ ในสิ่งที่พี่
พูดในสิ่งที่เรารู้อยู่แล้ว ยังคงฟังด้วยรอยยิ้ม ด้วยใจที่สงบ
แม้ประสบการณ์วันนี้ จะเป็นประสบการณ์ที่อาจจะเกิดไม่นาน
แต่ก็ถือเป็นสิ่งที่ดีทีเดียว ที่สามารถผสาน การรู้ลมหายใจไปกับอิริยาบถประจำวัน
ได้บ้างแล้ว จากที่เมื่อก่อนอึดอัดพอสมควร
ได้รู้ว่า สิ่งที่พระพุทธเจ้าประทานไว้ให้ เป็นของจริง ขอให้ตั้งใจปฏิบัติ
แล้วผลจะตามมาให้เรา ได้ประเมินเป็นระยะๆเอง
|
|
|
