| Chawanop's profileเด็กชายบอยตัวกะเปี๊ยกในว...PhotosBlogLists | Help |
|
February 16 ท้อเท่าที่จำได้ เกิดมา 23 ปี รู้สึกเหนื่อยมากๆกับชีวิตเพียงไม่กี่ครั้ง
เพราะส่วนใหญ่เราเป็นคนที่สู้ และไม่ยอมแพ้กับอุปสรรคอะไรง่ายๆ
และที่ผ่านมา มันก็ผ่านมาได้ด้วยดีเสมอมา
ช่วงที่เหนื่อย และท้อที่สุดในชีวิต คงเป็นตอนที่อยู่ปี 4
ช่วงนั้นเป็นตอนที่พ่อป่วยเป็นมะเร็ง
แล้วก็ต้องทำโปรเจ็คแข่ง Samart รอบสุดท้าย
ต้องทำโปรเจ็คจบ
ชีวิตแทบไม่ได้เข้าเรียน ต้องกลับไปคอยดูแลคุณพ่อตลอด
โปรเจ็คต่างๆ ก็ต้องยอมอดนอนเป็นเดือนๆ เพื่อปั่นให้สำเร็จ
นอจากนั้น ก็มีเหตุการณ์ให้ต้องเลิกกับคนที่คบกันมาสี่ปี ก่อนวันสอบ final หนึ่งวัน
และก่อนพ่อเสียไม่กี่เดือน
ตอนนั้นเรายังผ่านมาได้นี่นา ตอนนี้ก็คงเป็นอีกแค่ครั้งนึงที่แม้อะไรๆ
จะรุมเข้ามาพร้อมๆกัน แต่เราก็น่าจะผ่านไปได้ ( ด้วยสติ )
แต่อาการเหนื่อยมันห้ามไม่ได้ เหนื่อยกายยังพักได้ แต่เหนื่อยใจนี่สิ
เหนื่อยใจมากๆเลย นอนหลับไม่สนิทมาหลายวันแล้ว ( จริงๆเพราะอาการไอมากกว่า )
คิดถึงพ่อจัง
พ่อครับ บอยจะผ่านมันได้(ด้วยดี)ใช่ไหม.........
ป.ล. ขอบคุณทุกๆคนที่แสดงความเป็นห่วงนะครับ จริงๆผมโพสท์ตอนอารมณ์เบื่อมันขึ้นมาน่ะครับ
กะเอาไว้แค่ระบาย แล้วก็บ่นๆ นิดหน่อย ^^ ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมยังดูจิตอยู่ตลอดครับ
ถึงจะจมน้ำ เวลาสติมา มันก็โผล่ขึ้นมาหายใจบ้างเป็นพักๆค้าบ : )
Comments (4)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://dekchaiboy.spaces.live.com/blog/cns!F22C4782F1B533B8!2916.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|